POWIATOWA RADA SENIORÓW OBRADOWAŁA PO PRZERWIE

(Zawiercie) Historia Adama W., byłego dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Zawierciu to ciekawy przykład, jak szybko można zniszczyć swoją pozycję zawodową. Jeden poważny błąd, jakim była jazda po pijanemu zakończona interwencją policji 25 stycznia 2019 na ulicy Łośnickiej, choć kompromitujący osobę publiczną, nie musiał jednak przekreślać całej kariery. Ale Adam W. postanowił brnąć dalej, pogrążając, jak się po 2 latach okazało, nie tylko siebie, ale i żonę. Były dyrektor PCPR za jazdę po pijanemu został prawomocnie skazany. Nie podobało mu się, jak opisujemy jego problemy z prawem, czuł się przez artykuły w Kurierze Zawierciańskim zniesławiony, więc wytoczył dziennikarzowi KZ proces karny o zniesławienie. Przegrał. Dziennikarz został prawomocnie uniewinniony, a Adam W. zapłacił kilka tysięcy kosztów procesu. W procesie karnym, w którym Adamowi W. zarzucano jazdę po pijanemu przyjął najgorszą z możliwych linii obrony, czym pogrążył własną żonę. Upierał się wbrew oczywistym dowodom, że to nie on, tylko nie posiadająca prawa jazdy żona prowadziła. Skutek tej historii jest taki, że Adam W. za jazdę po pijanemu został już dawno skazany, a w lutym 2021 zapadł prawomocny już wyrok, potwierdzający, że Bogumiła W. dwukrotnie kłamała w zeznaniach. Za krzywoprzysięstwo została skazana na 3000 zł grzywny i 370 zł kosztów procesu.

W najnowszym Kurierze Zawierciańskim nr 35 z 27.08.2021 piszemy o finale sprawy karnej Bożeny G. oskarżonej o fałszowanie dokumentu i posłużenie się dokumentem fałszywym, ze szkodą dla innej osoby. W artykule "SFAŁSZOWAŁA DOKUMENT. SĄD JEDNAK BARDZO ŁAGODNY" analizujemy i komentujemy wyrok. Bo to dziwny wyrok. KZ nr 35 dostępny też w sprzedaży elektronicznej na eprasa.pl

Ten artykuł ukazał się już w grudniu 2020 w Kurierze Zawierciańskim. Przypominamy go, gdyż w piątkowym wydaniu Kuriera 30 kwietnia piszemy o finale tych spraw. O tym, że Bogumiła W. została prawomocnie skazana za krzywoprzysięstwo, a Adam W. ostatecznie przegrał proces karny, który wytoczył dziennikarzowi Kuriera zarzucając mu zniesławienie w tekstach opisujących jego jazdę po pijanemu i inne przewinienia. A na razie opis historii już publikowany na łamach Kuriera Zawierciańskiego w XII 2020: (Zawiercie) Z końcem listopada 2020 Prokuratura Rejonowa w Zawierciu zakończyła śledztwo i skierowała do Sądu Rejonowego w Zawierciu akt oskarżenia przeciwko Bogumile W. Prokuratura zarzuca jej składanie fałszywych zeznań w śledztwie i podczas procesu, które dotyczyły jej męża, Adama W. dyrektora PCPR w Zawierciu, podejrzewanego wtedy o prowadzenie samochodu w stanie nietrzeźwości. Adam W. został za swój czyn popełniony 25 stycznia 2019 na ulicy Łośnickiej w Zawierciu prawomocnie skazany. Zapłacił 2800 zł grzywny, koszty procesu i 5000 zł nawiązki na Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej.

Adam Witas odwołany ze stanowiska dyrektora PCPR w Zawierciu poczuł się urażony treścią artykułów Kuriera Zawierciańskiego kiedy opisywaliśmy jego problemy związane z zarzutem jazdy samochodem po pijanemu. Sprawa ta była głośna od początku 2019 roku. Były już dyrektor PCPR został prawomocnie skazany za jazdę po pijanemu. Zanim jednak zapadł wyrok prawomocny, Witas złożył prywatny akt oskarżenia zarzucając dziennikarzowi Kuriera zniesławienie go w artykule „Uznany za winnego” (KZ nr 26 z 28.06.19) i „Dyr. PCPR za kółkiem mimo zakazu!” (KZ 33 z 16.08.19). Zdaniem Adama Witasa nieprawdziwe i zniesławiające miały być stwierdzenia z obu artykułów, że „dyr. PCPR, który miał 2,2 promila na ul. Łośnickiej: UZNANY ZA WINNEGO”, że Adam Witas „był związany z organizacją NAW” oraz, że zawdzięcza tej organizacji posadę dyrektora PCPR”. Akt oskarżenia do Sądu Rejonowego w Zawierciu wpłynął na początku 2020 roku, Adam Witas nie zgodził się, aby proces toczył się jawnie, więc nie mogliśmy i dalej nie możemy napisać o jego przebiegu, o tym co i kto mówił na rozprawach. Ale 8 października zapadł wyrok, Sąd Rejonowy w Zawierciu w całości uniewinnił dziennikarza Kuriera Zawierciańskiego od zarzucanego mu czynu i o tym już pisać możemy. Wyrok jak i ustne uzasadnienie są jawne. Wyrok jest nieprawomocny, oskarżycielowi prywatnemu Adamowi Witasowi przysługuje prawo do jego zaskarżenia do Sądu Okręgowego w Częstochowie.